Gece Evi RPG TR
Gece Evi RPG TRye Hoşgeldin!
Gece Evi ve RPG Hayranıysan,burası senin yerin.
Üye ol,ailemize katıl.

Gece Evi RPG TR

Gece Evi
 
AnasayfaKapıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Daphne Jeanne Black

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Daphne Jeanne Black
3.Sınıf Çaylak | Karanlık Kız
avatar

Mesaj Sayısı : 57
Doğum tarihi : 01/10/93
Kayıt tarihi : 23/08/10
Yaş : 25
Nerden : Tulsa, Oklahoma

Gece Evi Rpg
Uyarı:
Rpg Puanı:
84/100  (84/100)
Bahşedilen Güç:

MesajKonu: Daphne Jeanne Black   Ptsi Ağus. 23, 2010 2:06 pm

Karakterinin Tam Adı: Daphne Jeanne Black
Karakterinin doğum yeri/ Doğum Tarihi / Yaşı: Tulsa-Oklahoma / 01.10.1993 (17 yaş)
Karakterinin Kişisel Özellikleri: Zeki bir kızdır. Çalışkandır. Fakat inatçıdır.
Biraz aksidir. Çabuk sinirlenir. İnsanlara güven sorunu vardır. Gerçek
arkadaşları ve ailesi dışında kimseye tam anlamıyla güvenmez.
Karakterinin Fiziksel Özellikleri: Sarı saçlı ve mavi gözlüdür. Orta boyludur.

Rpg:

Dersten çıkmış, okulun bahçesinde yürüyordu. Bir yandan da notlarını düşünüyordu. Biyolojiden çakmak üzereydi. Aslında çalışkan biriydi fakat şu son günlerde olan olaylar yüzünden kendini derslerine veremiyordu. Belki biyolojiye bayılmıyordu ama hiçbir zaman hiçbir dersten zayıf almış değildi. Ve tabi ki diğer dersleri de düşmüştü.


‘’Daphne,’’ dedi biri ona. Kafasını kaldırdı ve şaşkın gözlerle karşısındaki çocuğa baktı. Onu tanıyor muydu? Son sınıflardan bir falandı herhalde. Çocuk
tedirgin görünüyordu.
‘’Sanırım, biri seni arıyor.’’ ‘’Ha?’’ diye karşılık verdi Daphne ona. Şaşkın gözlerle çocuğa bakıyordu. Çocuk ağır hareketlerle yana çekildi. Ve Daphne’nin gözleri arkada duran adam kilitlendi.

Alnında mavi bir hilal vardı. Bakışları alnının etrafını çevreleyen, sonbahardaki yapraklarının yarısı dökülmüş kuru dalları andıran dövmeye kaydı. Daphne, garip görünümlü adam konuşana kadar onun ne olduğunu anlayamamıştı. Gözleri kocaman açıldı.
‘’Daphne Black! Gece seni seçti! Ölümün doğuşun olacak. Gecenin tatlı sesine kulak ver. Kaderin seni gece evinde bekleyecek!’’ Ve parmağını kaldırıp Daphne’yi işaret etti.

Bu bir iz sürücüydü! İz sürücü parmağını kaldırırken
‘’Hayır!’’ diye bağırdı Daphne. ‘’Olmaz, bunu yapma lütfen! Başımda bir sürü dert var zaten! Hay…’’ çığlığı yarıda kesildi. Ona bakan şaşkın gözler arasında acıyla yere düştü. Bayılmıştı.

Kendini okulun revirinde buldu. Hemşireler ona dikkatli bir şekilde bakıyordu. Sanki o bir uzaylıymış ve birazdan onu kesip inceleyeceklermiş gibi. Daphne yattığı yerden kalkınca gözü karşıdaki aynaya takıldı ve gerçekle yüzleşti. Oradaydı, içi boş mavi renkli bir hilal. Arkasını döndü, perdeyi kaldırıp dışarı baktı. Neredeyse okulun tamamı oradaydı. Daphne onlara bakınca bir çığlık koptu. Herkes onu izliyordu şimdi.


‘’Lanet olsun!’’ dedi sinirli bir şekilde. Hızla ayağa kalktı, Nasa’dan çıkmış gibi görünen hemşire topluluğunun arasından geçip kapının yanındaki çantasını aldı. Koşturarak okuldan çıktı. Eve doğru yürürken, ondan hiç beklenmeyecek bir şey yaptı ve ağlamaya başladı.

‘’Pekâlâ, baba, inan bana nasıl olduğu hakkında hiçbir fikrim yok!’’ dedi Daphne. Eve geleli yarım saat olmuştu ve geldiğinden beri soru yağmuruna tutuluyordu. ‘’O okula gitmem gerekiyor, bunu her ne kadar istemesem de.’’ Alaycı bir şekilde güldü, ‘’Neyse ki artık derslerim için endişelenmeyeceğim.’’ Ve ardından gürültülü bir şekilde öksürdü. Sanki ciğerleri yerinden fırlayacak gibiydi. ‘’Tamam,’’ dedi annesi. ‘’Yarın hemen yola çıkıyoruz. Odana gidip eşyalarını hazırla tatlım.’’ Daphne kafasını salladı ve odasına çıkmaya hazırlandı. O sırada kapı açıldı ve içeri kardeşi Sydney girdi.

‘’Tanrım!’’ dedi. Koşarak geldi ve Daphne’ye sarıldı. ‘’Kütüphanedeydim, geç fark ettim. Bana işaretlendiğini söylediler.’’ ‘’İyiyim, merak etme.’’ dedi Daphne. ‘’Odama çıkıp eşyalarımı hazırlayacağım ve yarın gidiyorum. Ve ayrıca, yalnız kalmak istiyorum.’’ dedi ailesine bakarken.

Odasına çıkıp kendini yatağa attı. Sessiz bir şekilde ağlamaya başladı. Son birkaç aydır, arkadaşım dediği kişiler onu yüzüstü bırakmıştı zaten. Ve şimdi de bu çıkmıştı. Kendini yeterince dışlanmış hissediyordu. Arkadaşları ona ucube gözüyle bakmayacak olsaydı ne olurdu sanki? Bu
kadarı çok fazlaydı.
‘’Hayır.’’ dedi. ‘’Ağlamayacağım. Onlara güçlü olduğumu göstermeliyim.’’ Gözlerini kuruladı. Kalkıp çantasını hazırlamaya başladı. Çantaya birkaç kıyafet attı. Daha sonra Dan Brown’ın Kayıp Sembol adlı kitabını, Anne Rice’ın Pandora’sını ve Agatha Christie’nin birkaç romanını koydu. Kısa bir öksürük tufanının ardından çanta kişisel eşyalarını da ekledi ve fermuarını çekti.

Ertesi sabah, kardeşine ve annesine sarıldıktan sonra babasıyla birlikte Tulsa Gece Evi’ne gitti. Büyük kapıdan içeri girerken ‘’İşte kâbusum başlıyor.’’ diye düşündü.
‘’Hoş geldiniz!’’ dedi onu karşılayan kişi. Karmaşık bir dövmesi vardı. Anlaşılan profesörlerden biriydi.‘’Pekâlâ, Jesslyn ona okulu gezdirebilir misin? Benim ufak bir işim çıktı.’’ dedikten sonra ortadan kayboldu. Jesslyn denen siyah, gür saçlı kızla okulu dolaştı. Buranın gerçekten büyük bir yemekhanesi vardı.

Kızın ona sorduğu sorulara kısa cevaplar veriyordu Daphne. Yatakhaneye geldiklerinde
‘’Umarım burayı seversin.’’ dedi Jesslyn. Daphne homurdanmakla yetindi. Yanlarından koyu lacivert bir kedi geçti. Birkaç kez onların etrafında dolandı ve Daphne’nin yanına çöktü. ‘’Ah, bunun bu kadar çabuk olması ilginç.’’ dedi Jesslyn. Tam bir öğretmen edasıyla konuşuyordu ve bu da Daphne’nin sinirini bozmuştu. ‘’Ne oldu ki?’’ ‘’Kedi,’’ dedi Jesslyn, ‘’Seni seçti.’’ Kedi onu mu seçmişti? Ha? Daphne ona şaşkınlıkla baktı. ‘’Gece evinde kediler sizi sahip olarak seçer. Siz onları almazsınız.’’ Ve sonra kediyi tutup Daphne’nin kucağına bıraktı. Daphne kediye şaşkın gözlerle baktı ve nedense bu çok alışıldık bir şeymiş gibi onunla beraber yatakhaneye girdi.

Odada tek başına kalıyordu. Eşyalarını yerleştirdikten sonra durup kediye baktı. Alnının ortasında açık sarı renkli bir hilal vardı. Ona Sailormoon’daki Luna’yı andırmıştı.
‘’Luna’ya benziyorsun.’’ dedi. ‘’Adın Luna olsun. Belki onun gibi konuşabilirsin bir gün, ha?’’ Gülümsedi ve ayağa kalktı. ‘’Pekala kedicik, şuan tek arkadaşım sensin. Birbirimize iyi davranalım, olur mu?’’ Elini uzatıp kedinin patisini tuttu ve el sıkışırmış gibi salladı. Kedi onu anlamış gibi bakıyordu. Daphne konuşmaya devam etti: ‘’Anlaştığımıza göre, şimdi okulu biraz gezmeye ve atıştıracak bir şeyler bulmaya ne dersin?’’
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Roxanne Michel Momsen
Admin | 3.Sınıf Özel Çaylak | Sanatçı
avatar

Mesaj Sayısı : 253
Doğum tarihi : 13/05/93
Kayıt tarihi : 22/08/10
Yaş : 25
Nerden : Tulsa/GeceEvi.

Gece Evi Rpg
Uyarı:
Rpg Puanı:
100/100  (100/100)
Bahşedilen Güç: Sonsuz

MesajKonu: Geri: Daphne Jeanne Black   Ptsi Ağus. 23, 2010 2:19 pm

Güzeldi :D
Puan:84.
Puanını aldığına göre başvuru yapabilirsin.
Uğurlar olsun.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://geceevirpgtr.yetkinforum.com
Pandora Monica Chase
Admin | 3.Sınıf Özel Çaylak | KK Lideri
avatar

Mesaj Sayısı : 251
Doğum tarihi : 04/05/93
Kayıt tarihi : 22/08/10
Yaş : 25
Nerden : Tulsa Oklahoma / Gece evi.

Gece Evi Rpg
Uyarı:
Rpg Puanı:
100/100  (100/100)
Bahşedilen Güç: Sonsuz

MesajKonu: Geri: Daphne Jeanne Black   Ptsi Ağus. 23, 2010 3:21 pm

Puanın 84.
6.Sınıf,usta bir çaylaksın (:
Uğurlar olsun!
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Daphne Jeanne Black
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Gece Evi RPG TR :: Puan Belirleme-
Buraya geçin: